ديشب وقتي همه ي پنجره ها بسته بودند، وقتي همه ي آنهايي که زمين از بودنشان شرم دارد چشمهاي خسته از دنيا پرستي خويش را بر هم نهاده بودند، وقتي هر چه مي ديدم در ميان ظلمت تاريک شب تنهايي بود و تنهايي، به ياد دستانت افتادم. دستانت که هميشه براي آنهايي که تنهايند ريسمان محکمي است، به ياد چشمانت گريستم چشماني که هميشه و هر لحظه براي دانه دانه تسبيح که از هم مي پاشد مي گريد. چشماني که تا به صبح براي آنهايي که حتي نام تو را تبرک زبانشان نکرده اند اشک مي ريزد، براي تو گريستم براي آن دل دريايي و آرامت، براي موج مهرباني هايت که تا ساحل آرزوهايمان را آبي نکند از سر سجاده تمنا بر نمي خيزد. تو اي نا خداي آخرين کشتي نجات، هميشه براي قلبهاي غرق شده و مغرورمان، توري از جنس نور مي بافتي، مي گفتي "خذ بيدي" بگير اين دستان خدايي ناخدا را و ما هميشه در فريادهاي الغوث و الامان خويش به دنبال تور نجاتي از ناخداي نا کجاآباد بوديم. هزار بار گفتي اين راهها که مي رويد به تاريکستان ختم مي شود، اما مگر ما گوش دلمان به اين حرفها بدهکار بود.مي نشستيم در سکوي انتظارو منتظر قطاري بوديم براي رسيدن به نرسيدنهايمان. شنيديم صداي نجواي قشنگت را، نجواي مهربان تر از مهرباني هاي بابا را براي يتيم ماندنمان، اما افسوس که عروسکهاي کوچک دنيايي تمام صفحه ي دلمان را از اميد به ديدار پدري مهربان پاک کرده بود. آري تو اي طبيب دوار بطبه ، ما را و دردهايمان را به حال خويش رها نمي کني، از همين جا، از پشت اين پنجره هاي بسته و با دلي شکسته، تمام دردهايم را، تنهايي هايم را، دل شکستنهايم را، برايت مي فرستم تا تو اي ارحم الراحمين مخلوقين برايم نسخه اي از جنس نور بپيچي و مرا بي هيچ درد و رنج و بي وفايي براي خودت و در کنار خودت بپذيري.

«اَمّن يجيب المضطر اذا دعاه و يکشف السوء»(نمل/62)

ترجمه: آيا آن کيست که دعاي بيچارگان مضطر را به اجابت مي‌رساند و رنج و غم آنان را برطرف مي‌سازد.

هرگاه اين آيه را تلاوت مي‌کنيم به ياد مريض‌ها مي‌افتيم و آنها را دعا مي‌کنيم حال مي‌خواهيم به سخنان اهل بيت عليهم السلام رجوع کرده و ببينيم که اين مضطر چه کسي است که خداوند آيه براي آن فرستاده است.

در تفسير شريف لاهيجي آمده امام صادق عليه‌السلام فرمودند:

آيه کريمه «امّن يجيب المضطر...» در شأن قائم آل محمد آمده است؛ اوست به خدا قسم مضطري که در اين آيه ذکر شده چون آن حضرت در مقام ابراهيم دو رکعت نماز گزارد و دعا کند و مناجات نمايد به سوي خداوند، و خداوند دعاي او را اجابت کند و جميع بديها را از او دور کند و او را خليفه روي زمين قرار دهد.

باز در حديث ديگر در همان تفسير آمده که امام باقر عليه‌السلام فرمودند:

به خدا قسم هر آينه گويا مي‌بينم قائم را در حالتيکه پشت مبارک خود را به حجرالاسود داده باشد پس بخواهد از خداي تعالي حق خود را تا آنکه گفت امام که قائم آل محمد (ص) به خدا قسم مضطريست که در کتاب خداي تعالي در آيه «امّن يجيب المضطر...»  واقع شده است پس اول کسي که با او بيعت کند جبرئيل عليه‌السلام است و بعد از آن 313 نفر.

در تفسير آسان، آمده که امام باقر عليه‌السلام فرمودند: اين آيه درباره امام قائم (عج) نازل شده است زيرا هنگامي که آن بزرگوار ظهور کند در ميان مسجدالحرام در مقام حضرت ابراهيم (ع) نماز مي‌گزارد و به درگاه خداوند سبحان تضرع و زاري مي‌نمايد به خدا سوگند گويا مي‌بينم آن کس که اين آيه درباره‌اش نازل شد ظهور نموده و به حجرالاسود خانه کعبه تکيه کرده و پروردگار را مورد ستايش قرار مي‌دهد و مي‌فرمايد اي مردم هرکس بخواهد راجع به پروردگار با من گفتگو کند من براي اينکه از ديگران نسبت به پروردگارم اولي هستم پاسخ دعا را خواهم داد و نيز هرکس بخواهد درباره آدم، نوح، موسي و عيسي با من محاجه نمايد من به جهت اينکه از ديگران به ايشان سزاوارترم جوابش را مي‌گويم و نيز هرکس در نظر داشته باشد درباره محمد (ص) پيامبر اسلام و کتاب او (قرآن) پرسش کند من براي اينکه از همه مردم به رسول و قرآن سزاوارترم پاسخش را مي‌گويم سپس امام باقر فرمودند به خدا سوگند او همان مضطري است که مي‌گويد «امّن يجيب المضطر...»

در تفسير جامع آمده اين آيه از جمله آياتي است که تأويل آن بعد از نزول آن مي‌باشد، و نزول هنگام نازل شدن قرآن است ولي تأويل هنگام رخ دادن آن مي‌باشد که با آمدن حضرت ولي‌ عصر (عج) رخ خواهد داد.